De eerste wassen zijn alweer gedraaid, het eerste avondmaal is alweer genuttigd en we kijken, moe, maar voldaan terug op een geweldige vakantie. We kunnen ons beide niet voorstellen dat we meer dan 3 weken geleden op een donderdagmiddag reden naar Travemünde, om daar de boot naar Helsinki te nemen.
Waar de woorden van gisteren er zeker waren, maar nooit het verhaal van die dag juist konden weergeven, hebben we gisteren uiteraard meer meegemaakt. Vanuit Auschwitz-Birkenau rijden we in twee-en-halve uur naar onze laatste Poolse stad van deze vakantie; Wrocław.
Na alles wat wij hier hebben gezien, schieten woorden tekort. We staan stil bij de 1,1 miljoen mensen die in Auschwitz hun leven verloren; ieder met een eigen naam, gezicht, verhaal en toekomst. Alles wat wij hierover kunnen zeggen, verbleekt bij wat zich hier heeft afgespeeld.
We zitten allang in de vakantiemodus, maar dat wordt pas echt zichtbaar als de puzzelstukken in elkaar vallen. En de stop hier in Cracovia; Krakau, brengt al het beste bij elkaar, zodat de puzzel kan worden opgelost. De stad, de mensen, de geschiedenis, de cultuur, het eten en alles wat ik verder vergeet, maakt deze puzzel perfect.
Vanwege ijverige werkers op onze kamer willen we deze verlaten deze ochtend, we gaan een verdieping hoger naar een kamer die ons beter lijkt. We hebben in Krakau twee hele dagen, dus ons ritme was niet bijzonder hoog en we brunchen pas rondom het middaguur.
Overal op het interweb lees je dat je als naar Krakau in Polen zijn er twee Must-Do’s. Weet je wat,…
Je hebt kunnen lezen dat we wederom op het laatst de plannen hebben omgegooid en toch het Tatra gebergte te bezoeken. Alhoewel we stadsmensen zijn, is het ook fijn om even aan de drukte te ontsnappen.
Terwijl lounge muziek speelt op de achtergrond, wij genoten hebben van het eten van restaurant Kuk, is het onderhand een uur of half tien ’s avonds. Dit alles speelt zich af op de binnenplaats van ons geweldige hotel Verte in de Poolse hoofdstad.
We zijn niet voor niets fan van de Autograph Collection van hotelketen Mariott. De bedden liggen voor bijna 12 uur lang GEWELDIG.
Corpus Christi; Het lichaam van Christus… Iedereen kent me wel als een (semi-) vervelende betweter en ik pretendeer dat ik meer weet van het geloof dan de gemiddelde, bijna niet, praktiserende gelovigen. Maar van deze dag had ik nooit gehoord.
Het zijn de begin jaren ’80. Ik als, licht puberende tiener, keek altijd braaf het acht uur journaal. En als daar één ding van bijgebleven zijn het wel de beelden en verhalen van de gebeurtenissen in de stad waar we nu resideren; Gdansk.
“Nie mój cyrk, nie moje małpy”, letterlijk vertaald: “Niet mijn circus, niet mijn apen”. Het is een gezegde in Polen om weer te geven dat er weinig gebeurt.
Ondanks het korte bezoek aan Vilnius, hebben we het beide als meer dan geslaagd gevonden en ronden het af met een prima, normaal, ontbijt in het hotel. De gereserveerde plek om ons monster op te laden heeft volledig voldaan aan dat wat het moet doen. 100% accu, waardoor we met vliegende vaart dit mooie land kunnen gaan verlaten.
Wat mij betreft lukt het opstarten niet helemaal vandaag. Ik merk dat er een bepaalde rust over me heen daalt en dat maakt me best moe, maar goed, we gaan door. Dat is het voor-, en tegelijkertijd een nadeel van een roadtrip.
We starten vandaag rustig op en besluiten juist niet bij John F. en Jacky (Kennedy) te ontbijten, maar bij een dichtbij gelegen koffietent. Het is heerlijk en waarschijnlijk goedkoper, waarna we een belachelijk goedkope Bolt Taxi bestellen om ons naar de oude stad te brengen.
Dit is het! Geen boten meer, even geen gefermenteerde vis meer, een croissantje met kaas en vervolgens de, elektrisch volgeladen, auto volladen met de koffers en tassen. En…. rijden maar. Rijden naar onze volgende bestemming en het volgende nieuwe land. Dat is een road trip…
Eindelijk, de road trip begint vandaag dan toch echt en we hebben er zin in! Na wederom een gratis, maar nu zonder gefermenteerde haring, ontbijtje zitten we rond een uur of 10 in onze mede-reiziger.
Hadden we gisteren Tallinn oppervlakkig bekeken, vandaag gaan we de diepte in qua de relatief oude geschiedenis van deze stad en relatief jonge geschiedenis van Estland.
Zodra we Schiphol bereiken, begint voor ons de vakantie. Even weg uit Deventer en de vlucht is ons startpunt. Doe je datzelfde trucje voor deze vakantie, dan is Travemünde de start van deze road trip, van deze vakantie.
Het ruim van Robert is redelijk geleegd en daarom durven we vandaag wat verder van het hotel te lopen.
Je begrijpt dat het gisteren een rustige volledige dag was op de Baltische Zee, op weg naar Helsinki. Alhoewel we het beiden op totaal verschillende manieren hebben beleefd.
Van het concert des levens…. bla-die-bla…. Zat ik gisteren dus aan de bar een eerste verhaal te schrijven over dit avontuur, maar het was, en is, niet de situatie waarop wij hadden gehoopt.
Het is niet voor het eerst dat ik aan de bar zit en het eerste verhaal schrijf. Meestal is dat in een hotel nabij Schiphol, nu is het op het vervoermiddel dat ons brengt naar het startpunt van ons fantastisch nieuw avontuur.
Het is eigenlijk 3 januari in ons hotel dat als een warme bad aanvoelt en ik dit verhaal schrijf. Gedurende de afgelopen jaren is Zuid Korea op de radar gekomen van de Nederlandse toerist. De zogenaamde K-wave, waaronder K-pop, K-food en K-beauty, zijn steeds populairder in het westen en zeker ook Nederland.
De laatste volledige dag in Seoul, de laatste volledige dag van deze vakantie in the Land of the Morning Calm en dat moeten we natuurlijk in stijl afsluiten; in Gangnam Style.
Tot ongeveer 1910 waren de jaren redelijk goed voor het verenigde Korea, maar in dat jaar viel Japan binnen en deze overheersing duurde tot de capitulatie van het Japanse Keizerrijk na de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.
Op onze 30 jaar + 1 dag en 30 jaar + 2 dagen zijn we vooral lui en deze dagen staan natuurlijk in het teken van het afscheid nemen van 2025 en het begroeten van 2026.
Ik heb er al op gewezen, we hebben wat te vieren! Vandaag reizen we naar onze eindbestemming; de fantastische stad Seoul, we ontbijten, we lunchen fantastisch Japans, dineren heerlijk Chinees, maar deze dag staat vooral in het teken van onszelf.
De reden van ons bezoek aan Jeonju is geweest om weer wat cultuur en historie op te snuiven, na het drukke en soms chaotische Busan. Was het in Gyeongju de Silla dynastie zorgde voor de cultuur en historie.ter plekke. Hier is het de Joseon Dynastie.
일요일, uitgesproken als: il-yoyl, oftewel: Zondag. Waarbij il, zowel zon, als dag kan betekenen. Maar het is onze eerste en enige volledige zondag van deze vakantie hier in Zuid Korea. Voor ons is het vooral een reis-, maar ook rustdag.
Squid game is misschien niet de meest bekendste TV serie, maar het is een absolute cult. De serie uit Zuid Korea gaat over mensen met enorme schulden, die ze kunnen aflossen door het goed uitvoeren van talloze kinderspelletjes. Doe je het niet goed? Helaas; Game over. Letterlijk, want je overleeft het niet.
Voor het eerst deze vakantie hebben we beide een goede en voldoende lange nachtrust. Dus de jetlag lijkt voorbij. We worden dan ook pas best laat echt wakker en dat kan ook prima, want we hebben gisteren al besloten om geen gebruik te maken van het ontbijtbuffet.
Vandaag nemen we afscheid van onze eerste Hanok, de traditionele Koreaanse woning, maar vooral de geweldige eigenaren, die ons altijd, zelfs diep in de nacht, voor ons klaar stonden om te helpen.
Gisteren was de adrenaline van een nieuwe reis uitgewerkt. Een fenomeen dat we herkennen van eerdere reizen, zeker van de reizen buiten de comfortzone om. Het is miezerig, Gyeongju is niet als de hoofdstad Seoul en wederom denk ik… waarom?
Ergens tussen alle beschreven indrukken heb ik ook gezegd dat ik een soort van light versie van deze blog zou publiceren, maar gezien het woorden tal van de eerdere verhalen dit avontuur is dit nog niet helemaal gelukt. Ik ga ervan uit dat dit nu wel wel het geval is. Het programma van vandaag en de voorbereidingen van gisteren zien er veelbelovend uit.
Oftewel een kikker in de put. Een Koreaans gezegde dat betekend zoiets I iemand niet wil en kan acclimatiseren wennen aan het onbekende. Iets wat wij natuurlijk niet willen zijn, maar omdat te bewerkstelligen hebben we wel speciaal een dag gereserveerd om te acclimatiseren.
Een reis van een duizend Li begint altijd met een eerste stap. En zo wil ik ook het begin van deze reis naar het land van de ochtendrust beschrijven. De eerste stap is natuurlijk al gezet, eind november, zoals ik in het eerste verhaal van dit avontuur heb geschreven. De voorbereidende stappen zijn, zoals beschreven, ook al gezet en in dit verhaal beschrijf ik hoe de voorbereidingen hebben uitgepakt en hoe de eerste echte schreden in Zuid Korea zijn uitgepakt.
Het is vrijdagavond 19 december 2025. Het laatste biertje in de binnenstad van dit jaar is een uurtje geleden genuttigd, we hebben nu beiden vakantie, de koffers staan klaar om morgen gepakt te worden, bedenk ik me, wederom, wat een gelukkig stel we zijn.
In tegenstelling tot de laatste twee dagen, is vandaag de wekker onverbiddelijk en zitten we al om negen uur aan het ontbijt en rijden een half uur later, aan de linkerzijde van de weg, weg van ons laatste hotel in Groot Brittannië. Op weg naar Dover, want vandaar vertrekt de veerboot naar Duinkerken.
We hebben heerlijk geslapen en vervolgens ontbeten in onze herberg in Ball Hill, een gehucht met tweehonderd inwoners, die volgens mij allemaal gisteren in de herberg hebben gegeten of gedronken. Maar nadat de herberg gisteren om 10 uur ’s avonds dicht ging was het er heerlijk stil in onze gekoelde kamer. Hoe anders was dat gisteren in Oxford.
Om allerlei redenen, die ik later verklaar, hebben we geen haast en na wat huishoudelijke klussen hebben we pas om half één een pret moment, die dus meer als lunch dan ontbijt fungeert. Vervolgens wandelen we wat door deze stad, om naar de start te lopen van wat één van de hoogtepunten blijkt te zijn van deze vakantie; wij krijgen een rondleiding door de gebouwen die Oxford University vormen.
We hebben genoten van Bath, waar we op deze zondag nog een ontbijtje eten bij een lokale koffie- en broodjeszaak, om vervolgens de auto op te halen, te parkeren bij het hotel, vol te laden en vertrekken naar onze volgende bestemming, de universiteitsstad Oxford. En zo reden we rond een uur of elf uit Bath met Apple kaarten op standje toeristische route. Ik wist niet van het bestaan, maar Robert heeft die geheime knop blijkbaar weten te vinden.
Wat een heerlijk hotel, met twee majestueuze bedden inclusief een heerlijk, bijna onhoorbare, airco. En daar maken we de afgelopen nacht bijna 10 uur gebruik van, om vervolgens een simpel ontbijt te nuttigen bij mijn pret moment. Gedurende mijn laatste verhaal was ik volledig onduidelijk over de bestemming waar we nu zijn, behalve dat het anders is dan we deze reis hebben meegemaakt.
Vandaag is de dag van de langste rit hier op het Britse eiland en vertrekken we uit het mooie Wales, waar we nu al van weten dat we te weinig aan dit gedeelte van Groot Brittannië hebben besteed. Het is voor nu niet anders, maar deze lange rit besteden we nog redelijk wat tijd in Wales, met al haar natuurschoon.
Het was voor mij een onverwacht goede nacht in het oude station van Betws-y-Could. Ik houd niet van quirky, al is het appartement door een beroemde ontwerper gestileerd. Nee geef mij maar een luxe zakenhotel, met airco en vooral geen Perzische tapijten op de vloer. Maar eerlijk is eerlijk, de fan deed zijn werk goed en het bed lag heerlijk en zo heb ik bijna 9 uur achter elkaar geslapen. Voor mij een zeer quirky fenomeen, want meestal is 5 tot 6 uur wel de standaard.
Wat een heerlijke dag hebben we gisteren gehad en daarom besluiten we vandaag tot twee dingen. Als eerste slapen we uit, maar zijn we vroeg genoeg voor een ontbijt hier in het hotel. Ten tweede besluiten we niet naar Manchester met de trein te gaan, want gedurende de bustocht van gisteren bleek wel dat we nog lang niet alles in The Pool hebben gezien.
Wat een geweldige roadtrip hebben we toch bedacht. Van grote steden, meren, dorpen,mensen en het is tot nu toe, allemaal goed. Zo ook was ons ontbijtje bij Sainsbury om vervolgens uit Windermere te vertrekken. We hebben te weinig gedaan met het dorp, maar ook met het Lake District. Het weer is te slecht, iets waar we niets aan kunnen doen, alhoewel we wisten dat dit een doorstart plaats was naar de volgende grote stad.
Terwijl ik dit tik, heb ik zojuist de meest magische mysterieuze tour achter de rug en wat hebben we daar op allerlei manieren van genoten. Terug naar `Glencoe, waar we ’s ochtends wakker wordt met een ontbijtmand waar we in badjassen heerlijk van genieten, maar ook weer redelijk snel afscheid van moeten nemen om naar onze volgende bestelling te rijden, midden in het Lake District.
Nadat we voor ons doen heerlijk uitslapen gaan we naar mijn eerste pret momentje en dat is een heerlijk ontbijt bij Pret-a-Manger. Even geen geheister met eggs, bacon, sausages and white beans in. tomato sauce, nee gewoon een pistoletje ham met appelsap. Laat duidelijk zijn dat dit geen klacht is. We hebben hier in Groot Brittannië heerlijk gegeten, met hier en daar de gebruikelijke teleurstellingen.
Het is zaterdagavond 7 juni, kwart over 10 lokale tijd, we verblijven in het Lake District nadat we vandaag The Dear Green Place eerder deze ochtend hebben verlaten. Ik ga met mezelf weer een keer de 1 uur challenge aan. 1 verhaal in een uur inclusief foto’s gepubliceerd op het net. Soms heb ik van die uitdagingen nodig, want anders verzand ik in een verhaal en geniet te weinig van de dag waarin we nu leven.