Je hebt kunnen lezen dat we wederom op het laatst de plannen hebben omgegooid en toch het Tatra gebergte te bezoeken. Alhoewel we stadsmensen zijn, is het ook fijn om even aan de drukte te ontsnappen.
We hebben genoten van Warschau en haar hotel Verte en dat sluiten we met een ontbijt waar wij onze koolhydraten aanvullen.
Ik weet zeker dat er gisterenavond nog veel meer koolhydraten zijn genuttigd in deze stad, want vandaag wordt de Iron Man hier gerend, gezwommen en gefietst. Weliswaar maar een halve, maar toch…. 21,1 kilometer rennen, 90 kilometer fietsen en 1,9 kilometer zwemmen. Ik geef het je te doen.
Wel vervelend dat ons hotel daarom volledig wordt ontsloten van de buitenwereld en we gisteren al de auto 400 meter verder weg hebben moeten zetten. Had de Poolse hoofdstad even rekening kunnen houden met ons toeristen. Nu moeten we 7 minuten lopen met hele zware koffers! Het valt niet mee toerist te zijn!
Vandaag hebben we een relatief lange rit naar Zakopane, wat aan de voet van het Tatra gebergte ligt. Zoals gewoonlijk verloopt het allemaal zeer voorspoedig en met twee laadbeurten en ruim 400 kilometer verder komen we vijf uur later in deze Wintersport stad. En dan sla ik even mijn gebruikelijke beschrijvingen van de rit over, die vlak begon, maar steeds mooier werd bij het eindpunt.
De rest van de dag doen we weinig meer en ik zal er ook niets over schrijven, want dit is een 2 in 1 verhaal. En ik weet dat het einde van de dag gisteren, bijna vergelijkbaar is met onze tweede dag in Zakopane. Het enige verschil is dat we op dag 1 hier nog wat was uitzoeken.
De hotelbedden van het Bachleda Resort zijn fantastisch en we hebben er optimaal gebruik van gemaakt, bijna 11 uur hebben we erop gelegen.
Vandaag staat dan toch echt het Tatra gebergte op het programma. Heel veel hoeven we zelf niet te doen, want de nabij gelegen kabelbaan brengt ons 1000 meter hoger, wel via een tussenstop. Voor de zekerheid heb ik een slaapmasker meegenomen, mocht mijn hoogtevrees de overhand nemen. Wat niet ziet, wat niet deert, maar het bleek niet nodig.
Sterker, we genoten beide van de mooie tocht omhoog en later omlaag. Mijn stappen op de open metalen grillen uit de gondel vond ik 100 keer enger dan de overtocht.
We zijn verwende snotapen. We hebben mogen ervaren dat we via de kabelbaan naar Aiguille de Midi zijn gereisd en de top van de Mont Blanc konden bewonderen. Maar we tellen onze zegeningen en genieten op 2 kilometer hoogte van de uitzichten op het Tatra gebergte. We doen zelfs een paar stappen in het achtste land van dit avontuur; Slowakije. Want de kabelbaan heeft ons gebracht op de bergrug die de grens vormt tussen Polen en eerder genoemd land.
We verlaten Tatra National Park per taxi, want de bus die ons had terug moeten brengen gaat ineens veel onregelmatiger rijden. Waar het interval van 10 minuten heen was, is het nu een interval van een uur geworden. En we weten de gewenste bus op precies 1 minuut na te missen.
Zoals al geschreven, we herhalen de avond actie’s van gisterenavond. We drinken wat in het resort, frissen ons op en gaan naar het restaurant Bąkowo Zohylina Niźnio. Hier eten we traditioneel zoals de Gorals het bedoeld hebben, de Poolse Hooglanders. En dat alles onder het genot van een trio dat op viool, harmonica, cello en gezang de ruimte met lokale muziek weet te vullen.
En wat ook vult, zijn de lokale gerechten. De eerste avond een goulash in aardappelpannenkoeken voor mij en Robert een vleesspies. Heerlijk en genieten
Of het de tweede avond ook zo geslaagd is, dat laat ik in de volgende alinea weten, want voor nu gaan ons eerst opfrissen om naar het etablissement te wandelen.
En zoals we altijd tegen elkaar zeggen, maak nieuwe ontdekkingen. Het kan alleen maar tegenvallen. Het was niet slecht, maar gisteren was het eten gewoon beter. Wat niet anders was, was de atmosfeer. Die werd opgeluisterd door een vierman sterk orkestje, die soortgelijke tonen als gisteren weten te produceren.
Wat wel weer gelijk is aan de vorige avond is dat bijna kaal en volledig grijs op reis, horizontaal liggen ver voordat beide wijzers van de klok beide verticaal staan.
