Vanwege ijverige werkers op onze kamer willen we deze verlaten deze ochtend, we gaan een verdieping hoger naar een kamer die ons beter lijkt. We hebben in Krakau twee hele dagen, dus ons ritme was niet bijzonder hoog en we brunchen pas rondom het middaguur. De een een wat zwaarder, de ander een wat lichtere vorm van een croissant. Helemaal goed en echt wel goedkoper dan het ontbijt van 40 Euro per persoon een paar dagen eerder. Maar ja, dan maar geen haring en kaviaar op je bord.
Gisteren was het noodweer en, alhoewel minder, er zal weinig veranderen de komende dagen. Dus bepakt met een plu gaan we in eerste instantie de oude stad van Krakau ontdekken. En terwijl het regent zijn we opmerkzaam genoeg, dat buiten het water om, deze stad anders en vooral authentieker is, dan Warschau en Gdansk. Deze stad is nauwelijks gebombardeerd gedurende de Tweede Wereldoorlog. We ontdekken de oude stad, dat op elke hoek wel een kerk of kathedraal heeft staan. Iets wat laat zien hoe diep gelovig Polen (ooit) was. De meest imposante is kerk is wel de Mariakerk, met zoveel goud, dat daar, wederom, een derde wereld land haar volk van kan voeden.
We proberen deze vakantie op één of andere manier luchtig te houden. Daarom zijn we naar het Tatra gebergte gegaan en hebben we de NaCl mijnen bezocht. Maar natuurlijk hebben we geen oogkleppen op en is een bezoek aan Krakau niets zonder je bekend te maken met het LEVEN van de Joodse bevolking in deze stad. En ik schrijf niet voor niets het woord leven in hoofdletters. De gemiddelde lezer begrijpt natuurlijk dat we de andere zijde ook gaan zien.
Om half drie in de middag komen we, onze tour guide voor de rest van de dag, bij de oudste synagoge van Kazimierz. Kazimierz was ooit een andere stad, maar in de loop van de geschiedenis is het opgeslokt door het huidige Krakau. Het is de voormalige Joodse wijk, rijk aan bijna 100 jaar Joodse geschiedenis. Onze guide weet in bijna 3 uur de geschiedenis van het Joodse volk in deze stad met een ongekende enthousiasme en nederigheid te vertellen. Tijden waar meer dan 75% van de stad zich identificeerde als zijnde joods, hoe de scheiding tussen de orthodoxe- en geïntegreerde joden is ontstaan en hoe het leven van de gemeenschap in zijn geheel de voedingsbodem heeft gecreëerd tot het antisemitische gedachtengoed, niet alleen vanuit Hitler Duitsland, niet alleen gedurende de jaren vlak voor de tweede wereldoorlog. Ook nu zien we de tekenen, ongeacht Joods of niet… Geef de journalisten, de wetenschappers, de mensen met kennis de schuld en zo wordt nummer 47 blijkbaar voor een tweede maal president. En ook in ons land vindt hetzelfde plaats. Nu! Het is pure onwetendheid, domme bangheid… Geef andere de schuld, omdat jezelf niet slim genoeg bent. Grappig feit er zijn twee soorten semieten; het Joodse Volk en het Arabische Volk, iets wat onze mijnheer uit Venlo bewust niet noemt.
Genoeg politiek en mijn mening. Laten we Hollywood bespreken, want deze stad, deze voormalig Joodse wijk, is vooral bekend van Schindlers List; de film van Spielberg die deze film heeft opgenomen in deze wijk. De guide toont een aantal van de plekken waar de film is opgenomen en weet niet helemaal te verbloemen dat Oscar Schindler ook een donkere zijde kent.
Na bijna drie uur eindigt de tour aan de andere kant van de rivier de Wisla. En daar wordt de echte tragedie duidelijk. Welke Joodse stroming dan ook, de gedachte is gelijk. We hebben het meegemaakt, we gaan er gebukt onder, maar we zullen overleven. En zo werden 15000 Joden gebracht naar de overkant van de voormalige Joodse wijk. Waarom, het was dichterbij het werk. En heel langzaam werden de “voorrechten” ingeperkt. Eerst geen bewegingsruimte, daarna geen geld en vervolgens maar 300 calorieën aan eten per dag. We zullen overleven, wij zijn de gratis werkers, dat is het gedachtegoed. Maar eigenlijk is het de kikker in langzaam opwarmend water… Iedereen weet nu wat het vervolg is. Slechts een paar procent van de originele Joodse bevolking keert terug naar deze stad.
Saillant detail… Op het moment van schrijven doet de Israelische regering hetzelfde met de mensen wonend in Gaza en de West Bank. Kikkers in water.
Het is bijna zes uur, tijd voor iets minder zware momenten. Heel kort: Bier, Pizza bij Nolio op aanraden van een collega van Robert, bier en slapen. Het was een bijzonder indrukwekkende dag in een indrukwekkende stad en vooral een indrukwekkende rondleiding. En ja, het regende, maar dat was eigenlijk passend bij de verhalen die we hier hebben meegekregen. Verder past het bij ons, zelf ontwikkelt manifest, het is nog niet gepubliceerd op deze site. Maar we doen landen en steden aan, om de wereld een beetje beter begrijpen. Deze dag voldeed hier volledig aan.
