Na alles wat wij hier hebben gezien, schieten woorden tekort. We staan stil bij de 1,1 miljoen mensen die in Auschwitz hun leven verloren; ieder met een eigen naam, gezicht, verhaal en toekomst. Alles wat wij hierover kunnen zeggen, verbleekt bij wat zich hier heeft afgespeeld.
We zitten allang in de vakantiemodus, maar dat wordt pas echt zichtbaar als de puzzelstukken in elkaar vallen. En de stop hier in Cracovia; Krakau, brengt al het beste bij elkaar, zodat de puzzel kan worden opgelost. De stad, de mensen, de geschiedenis, de cultuur, het eten en alles wat ik verder vergeet, maakt deze puzzel perfect.
Vanwege ijverige werkers op onze kamer willen we deze verlaten deze ochtend, we gaan een verdieping hoger naar een kamer die ons beter lijkt. We hebben in Krakau twee hele dagen, dus ons ritme was niet bijzonder hoog en we brunchen pas rondom het middaguur.
Overal op het interweb lees je dat je als naar Krakau in Polen zijn er twee Must-Do’s. Weet je wat,…
Je hebt kunnen lezen dat we wederom op het laatst de plannen hebben omgegooid en toch het Tatra gebergte te bezoeken. Alhoewel we stadsmensen zijn, is het ook fijn om even aan de drukte te ontsnappen.
Terwijl lounge muziek speelt op de achtergrond, wij genoten hebben van het eten van restaurant Kuk, is het onderhand een uur of half tien ’s avonds. Dit alles speelt zich af op de binnenplaats van ons geweldige hotel Verte in de Poolse hoofdstad.
We zijn niet voor niets fan van de Autograph Collection van hotelketen Mariott. De bedden liggen voor bijna 12 uur lang GEWELDIG.
Corpus Christi; Het lichaam van Christus… Iedereen kent me wel als een (semi-) vervelende betweter en ik pretendeer dat ik meer weet van het geloof dan de gemiddelde, bijna niet, praktiserende gelovigen. Maar van deze dag had ik nooit gehoord.
Vandaag is onze tweede dag in Gdańsk. Na een prima nacht op onze harde bedjes met ongelukkige kussens (althans, dat vind ik, Robert), zijn we rond half elf de stad in gelopen voor onze “gratis” wandeltour door het oude gedeelte van Gdańsk.
Het zijn de begin jaren ’80. Ik als, licht puberende tiener, keek altijd braaf het acht uur journaal. En als daar één ding van bijgebleven zijn het wel de beelden en verhalen van de gebeurtenissen in de stad waar we nu resideren; Gdansk.
“Nie mój cyrk, nie moje małpy”, letterlijk vertaald: “Niet mijn circus, niet mijn apen”. Het is een gezegde in Polen om weer te geven dat er weinig gebeurt.
Ondanks het korte bezoek aan Vilnius, hebben we het beide als meer dan geslaagd gevonden en ronden het af met een prima, normaal, ontbijt in het hotel. De gereserveerde plek om ons monster op te laden heeft volledig voldaan aan dat wat het moet doen. 100% accu, waardoor we met vliegende vaart dit mooie land kunnen gaan verlaten.