The day before the day; D-day. Het is 5 juni 1944, aan de andere kant van het Engelse kanaal, staat…
Vandaag overkwam ons een onbekend fenomeen van de laatste jaren en zeker de laatste tijd, want ik sta als eerste onder de douche om deze ochtend te starten. Powerful Stuf, right. En ook Robert heeft de snelheid er in; met andere woorden zijn douchetijd lag onder de 15 minuten
Robert heeft het me al dagen/weken voorgehouden: “We hebben Vitamine V nodig”; waarbij de V voor Vakantie staat. Want we zijn beideN moe, door allerlei zaken; werk, Covid en andere beslommeringen. Dus, hebben we naar deze dag toegeleefd, uitgekeken, maar ook in het achterhoofd gehouden of dit wel goed gaat.
Onze Europese Odyssey van vorig jaar heeft veel duidelijk gemaakt. Als eerste onze onderwaardering van Europa ten opzichte van Noord Amerika en belangrijker hoe onterecht dat blijkt te zijn, want mijn hemel; de mensen, de steden, het eten, maar vooral de natuur doen niet onder voor het natuurgeweld van de Verenigde Staten.
Het einde van onze Odyssey, onze avontuurlijke reis, hebben we prachtig in Parijs afgesloten en net als bij elke game moet je voor een uitstekende afsluiting door de credits, vaak een lange lijst van diegene die bij gedragen hebben aan een geweldig spel, en in ons geval een vakantie.
The final level, La grande finale, de laatste dag van deze vakantie; en zoals het hoort dien je een lange avontuurlijke tocht, onze Odyssey, groots af te sluiten en waar beter dan in Parijs.
Het was vannacht een nacht van vele indrukken, impressies, op het toilet voor Robert en zo starten we deze tweede volledige dag in Parijs voorzichtig op en is het pad vlak voor het middaguur dat we in beweging, wandelend, komen en wederom ons paralel, maar niet langs de Seine ons, bewegen richting het centrum van de politiek en kunst van Parijs
La Grande Finale, betekent voor ons niet alleen maar druk zijn en bekijken, het betekent ook dat we ’s ochtends lekker kunnen uitslapen; we hebben het verdiend, want zoals iedereen heeft kunnen lezen, zijn we meer dan actief geweest deze vakantie.
Je hebt het kunnen lezen, we waren moe en voldaan van onze belevenissen in Chamonix, wat ons betreft een van de beste stops deze Odyssey. met 1 topdag en bijna topdag, alleen maar doordat de tweede verbleekt werd door het beste natuurschoon wat je in Europa kan aantreffen.
Vaak zijn wij we gehaaide en slimme reizigers, ook door schade en schande wijs geworden, we hebben lijstjes om uit te checken zonder iets te verliezen. We zijn handig met booking.com en weten vaak door te annuleren en weer te boeken het beste hotel voor een betere prijs te krijgen. Dit is niet zo’n verhaal.
En dan is het net over tien ’s avonds, drinken we een laatste biertje en kijken elkaar aan met grote versufte ogen met dit keer wel een roze bril op en zeggen, dit is wat we wel willen.
Zoals ik gisteren al schreef de twee rustpunten in Perugia en Lucca hebben ons meer dan goed gedaan en daardoor waren we bewust van het heden, maar natuurlijk moesten we iets plannen, iets wat we hadden gedaan en deze ochtend voelt het nog steeds goed.
Soms kan het zo zijn dat je te druk met booking.com en de toekomstige rit bezig bent, terwijl je eigenlijk moet genieten van de dag zoals het is. En dat is meteen wel onze grootste “probleem” met deze reis en die van vorig jaar.
Al een stuk beter, maar nog niet 100% sta ik op en eet Robert een ontbijt, drink ik een kop koffie, pakken we de koffers en vervolgens de auto in met maar liefst twee grote koffers en vijf additionele tassen en verlaten we voor nu het zuidelijkste punt van deze vakantie om noordwaarts te trekken.
Mijn voorliefde voor geschiedenis zal geen verassing zijn (bewuste spelfout voor dit verhaal). Zo hebben de geschiedenisboeken en maatschappijleer boeken mij mateloos geïntegreerd. Ik las ze altijd vooruit en wist het eigenlijk wel op het moment dat het echt behandeld werd door de leraar.
En dan is het net over tien ’s avonds, drinken we een laatste biertje en kijken elkaar aan met grote versufte ogen met beide dezelfde vraag… Wat vinden we hier nu van? Net als gisteren, maar nu is de roze bril, Ali occhiali rosa, we verwijderd en kijken we op een realistischere manier naar deze stad.
En dan is het net over half tien ’s avonds, drinken we een laatste biertje en kijken elkaar aan met grote versufte ogen met beide dezelfde vraag… Wat vinden we hier nu van? Het korte antwoord is: Geweldig, het langere antwoord probeer ik hieronder op een visualiserende manier uit te leggen.
Onze Odyssee, onze lange avontuurlijke route, zetten we na een geweldig bezoek aan de Culinaire hoofdstad van Italië, verder zuidwaarts en we blijven een beetje in de spirit van mijn Italiaanse besnorde loodgieter en doen twee dorpen aan
Wat hebben we een geweldig appartement; midden in de stad, heerlijke bedden, airco, het kan niet fout gaan in Sar May, het appartement waar we zitten. En zo worden we na een heerlijke avond bij Roberto rustig wakker rond een uur of acht om, na de gebruikelijke ochtendrituelen
Zoals we gisteren hoog op die berg tot een plan zijn gekomen, komt dat vandaag tot een vaststaand feit. Wij efficiënte Nederlanders houden van to-the-point. Is het besluit genomen, dan doen we dat.
De pijntjes van gisteren blijken na de 12 kilometer lange wandeltochten van klimmen en dalen geen nadelig effect te hebben achtergelaten. En dat geeft de burger moed, niet zo zeer dat we vandaag zoveel op het programma hebben staan, maar het is toch bemoedigend voor alles wat we in de planning hebben.
Weet je nog dat handig gelegen nabije wijnbarretje, dat bleek niet alleen aan de vooravond van onze nachtrust een last te zijn, maar ook aan het einde terwijl alle vele lege flessen wijn werden gestort in de vuilniswagen. In de tussenliggende periode hebben we prima geslapen, maar het had beter gekund.
Het Aloft hotel is heerlijk en we hebben geweldig geslapen en na ons ontbijt, de koffers gepakt en geladen in The Benz en een meevaller van bijna 50 Euro omdat de automaat van de parkeergarage het niet doet vertrekken we uit een druilerig München op weg naar Oostenrijk
Tja, ik blijf toch in de gaming/Mario belevenis en zeker op deze dag, het is 23 augustus 2021 en ik heb er weer een jaar ervaring bij, blijkt dat in de echte wereld ook; nee niet altijd, maar ik ben ten opzichte van een jaar geleden zoveel beter, dat is absolute winst op alle punten.
Er zijn van die dagen, dat je amusante dingen van de vorige dag bent vergeten te bloggen en dat komt dan goed uit op een dag met de hier boven te lezen titel; Grau und Stau…
Tja, na bijna 400, ja ja, 400 berichten is het af en toe niet eenvoudig om een titel voor een…
Wie onze website recent heeft bezocht, had kunnen lezen hoe stellig ik, Ramon, kan zijn. Want we hadden een plan en een route en het is nog steeds bizar hoe snel de gebeurtenissen in de wereld ons in kunnen halen en hebben ingehaald.
En daar zit je dan, aan de eettafel het laatste verhaal van dit, in eerste instantie, grote onbekende avontuur te…
Bijna altijd besteden we gedurende onze vakanties wel een verhaal, of speciaal moment aan de auto waarin we rijden gedurende…
Alles is relatief en dat begrijpen we ook wel, maar vandaag is niet de beste dag van deze reis. Dit…
Wij zijn de jongste ook niet meer! Beide 50 plus, we hebben sinds kort beide nu een politieke partij, die…
🎶 Money, money, money. Must be funny. In the rich man’s world 🎵 Het is de eerste zin van het refrein van één van…
En dan is het alweer maandag 7 september en realiseren we dat over een week alles een soort van normaal…
Zwitserland bevalt goed, meer dan goed, dus we hebben besloten alle hoeken van dit neutrale Alpen staat te ontdekken en…
Nu ben ik verre van een Gerrit Hiemstra, maar wat ik gisteren wel wist, terwijl we volop uitzicht hadden op…
We laten deze vakantie veel van het weer afhangen en we hebben er eigenlijk dit jaar heel veel geluk mee…
Je hebt van die vakanties, dat de verhalen er makkelijker of moeilijker uitkomen dan andere jaren. Dit jaar lijkt het…
Vroeg op bed, vroeg uit bed, alhoewel een van ons wakker had willen worden op de tonen van zijn wekker…
Na een kort ontbijt moment vertrekken we vandaag rond een uur of tien uit Innsbruck, om onze, gisteren gemaakte, plannen…
Piet Paulusma, Reinier van de Berg, Gerrit Hiemstra en app WeatherPro…. jullie hebben je geloofwaardigheid totaal verloren, want gisteren en…
Het grote onbekende is de titel van deze reis en we laten het vooral bepalen door onze wensen, de lokale…
We slapen in een heerlijk hotel, het Imlauer Pitter, hier in Salzburg, oftewel Salt Castle, en daar maken we gebruik…
We beloven echt, dat deze grote onbekende reis, niet the WWII memorial tour wordt, alhoewel het niet geheel ontoepasselijk is…
De natuurlijk klinkende weg naar het mooie weer is naar het zuiden, iets wat we gedurende onze uitgebreide studies elke…
Ik heb de hele dag getwijfeld over de titel van dit verhaal van dit avontuur; “Die Entlösing”, oftewel de eindoplossing.…
The Solution; De oplossing; als Abraham weet ik het nog steeds niet…. Gelukkig weten we dat met z’n allen, jong…
De dag na….. bijvoorbeeld een dag nadat je eindelijk weet waar de mosterd wordt gehaald, een topdag dus, is meestal…
Er zijn van die dagen, die bijzonderder zijn dan andere dagen. Dit is het verslag van zo’n dag, oftewel een…
The Reality, now and the near future… Zowel Robert en ik proberen onze wereld samen te vatten in de wereld…
En ook deze laatste dag zijn we Goosfraba. Zo erg zelfs dat Robert vakkundig in Seattle alle Starbucks wisten te…
Als je onze website bezoekt, dan kunnen wij informatie van je opslaan, meestal in de vorm van cookies van andere partijen. Op deze pagina kan je aangeven wat jouw voorkeuren zijn. Maar als je er voor kiest om de opties niet te selecteren, dan kies je ervoor om deze reiswebsite te ervaren zonder kaarten en filmpjes en wordt het geheel visueel onaantrekkelijk gemaakt door het font: Times New Roman (juk). Maar de keuze is aan jou natuurlijk. Lees voor dat je een keuze maakt wel eerst de kleine lettertjes door. Deze kan je lezen door privacy te klikken onderaan op elke pagina van deze website.
