Eindelijk, de road trip begint vandaag dan toch echt en we hebben er zin in! Na wederom een gratis, maar nu zonder gefermenteerde haring, ontbijtje zitten we rond een uur of 10 in onze mede-reiziger. Op weg naar het dorpje Viljandi. De auto geeft aan dat we bijna 400 kilometer kunnen rijden, dus geen oplaad-stress. Iets wat überhaupt niet gehoeven had, want elk dorpje en benzinestation heeft wel de mogelijkheid voor 1 of 2 auto’s om snel te laden tot 80%.
Waar de rit in het begin nog vlak was, werd deze al snel heuvelachtig en rijden we (elektrisch) stilletjes naar onze eerste bestemming.
Omdat je hier niet harder dan 90 kilometer per uur mag, neemt het percentage van de auto zeer langzaam af en wordt de mooie rit alleen maar ontsierd door de vele opbrekingen. Opbrekingen in het kader van Rail Baltica. Een super ambitieus project om de Baltische staten te verbinden met het Europese treinnetwerk. Warschau wordt op deze manier verbonden met de drie hoofdsteden; Vilnius, Riga en Tallinn. En het gaat nog verder, want ze willen een tunnel boren onder de Finse golf om de lijn ook nog te verbinden met Helsinki. Wauw!
Onze eerste bestemming is Soomaa National Park. Een park wat de wetlands van dit land beschermt. Soomaa betekent letterlijk: “Land of the Boss” oftewel het land van de moerassen.
Hier doen we een hele makkelijke hike van 5 kilometer door het gebied over vlonders. We zijn vrijwel alleen en doen daarom zo stil mogelijk, om hopelijk wildlife te kunnen zien, zoals elanden. Zoals altijd werkt de natuur niet mee en zien we vooral honderden mieren op diverse hopen en halen we tot twee keer toe een hoop kleuters in, die de zelfde route als wij wandelen.
Na deze hike rijden we rechtstreeks naar ons eindpunt; Viljandi. Een klein dorpje vooral beroemd voor haar operafestival en het is erkend door Unesco voor het folklore. Een prima stop dus voor Grijs op Reis.
We verblijven in Schloss Fellin, een volledig gerestaureerd, kasteel. Deze stop bouwt wat rust in en we doen verder niet veel meer vandaag. Dat laat het weer overigens ook niet toe, vanwege de hevige stortbuien.
In de avond wordt het weer een stuk beter en verkennen we het dorpje een beetje door hier en daar wat te consumeren en waanzinnig goed te eten in restaurant Bodega. Waar Robert entrecote nuttigt en ik de beste octopus eet in m’n leven.
Je begrijpt dat Viljandi op een woensdag niet veel levert en zo liggen we ver voor middernacht in bed. Morgen weer naar de grote stad. De stad met een naam die voor ons beide betekenis heeft, maar daar meer over morgen.
