Terwijl lounge muziek speelt op de achtergrond, wij genoten hebben van het eten van restaurant Kuk, is het onderhand een uur of half tien ’s avonds. Dit alles speelt zich af op de binnenplaats van ons geweldige hotel Verte in de Poolse hoofdstad. De dag begint niet helemaal goed, omdat we zaken moeten regelen voor onze vertrekdag. Nogmaals ik hou er niet van. Als we op een plek zijn, dan moeten vijf sterren ons ontzorgen. De medewerkers kunnen er allemaal niets aan doen, maar het irriteert me wel.
Nadat we het probleem hebben opgelost, brunchen we weer en lopen naar de wijk aan de andere zijde van de rivier Wisła, genaamd Praga. Praga is bijzonder omdat het zo’n beetje alle ellende heeft van het afgelopen eeuw en daarom meer natuurlijk oogt dan de oude stad waar wij zitten. Het is absoluut de armste wijk die wij bezoeken aan Warschau en zien de granaatscherven nog letterlijk in de muur zitten. En daar waar de ellende wel heeft toegeslagen zijn typische oostblok gebouwen verrezen. In de typische stijl van brutalisme. Weinig kleur, weinig variantie en vooral eenheidsworst.
Het enige wat opfleurt van deze wijk, en veel van de Poolse medemens, is de omgeving rondom de grootste Wodka fabriek van het land. Hier is een injectie gegeven aan de omgeving en wordt nu door Google, vernieuwende horeca, appartement en een museum ter ere van dit aardappeldrankje gedomineerd. Heel fraai.
We zijn op vakantie en we hebben best wat ellende uit het verleden mogen beluisteren en gezien gedurende deze reis. Vakantie is in principe vrolijkheid, de realiteit van het verleden en het heden vaak niet. We besluiten daarom naar het museum Uprising, Opstand, te gaan. Het is volledig gewijd aan de opstand van de Warszawianie in augustus en september van 1944, terwijl de troepen van de Sovjet Unie de stad naderen. Het begint redelijk positief op 1 augustus 1944 om 17:00 uur, W-hour, een korte tijd is een groot gedeelte van de stad bevrijd van Hitler Duitsland. Echter, de leider, net ontkomen aan een aanslag, is nog zuurder dan zuur. Hij eist wraak en de volledige vernietiging van de stad. Ik hou het kort… In 60 dagen zijn door de Duitsers 200.000 mensen vermoord en 85% van de stad is op elke denkbaar mogelijke manier met de grond gelijk gemaakt. En dan heb ik het nog niet eens over de 400.000 joden uit deze stads die in eerdere tijden zijn gedeporteerd en waarvan de meesten het niet overleefd hebben.
Terwijl, gedurende de opstand… aan de andere kant van de rivier het rode leger vanuit de wijk Praga toe stond te kijken en het liet gebeuren. Op zich al redelijk walgelijk, maar het wordt erger. Het is juist de communistische regering van 1945, die de opstandelingen als collaborateurs van de fascisten benoemt. En de paar nog levende opstandelingen vervolgens standrechtelijk executeert. Soms zou ik willen dat het COVID-19 virus samen gaat werken met een vorm van Ebola , vleugje Hanta erbij en een killervirus creëert, waardoor alleen de mensheid het niet overleefd. De aarde draait rustig door en de rest van de flora en fauna maken er vast een betere aardkloot van.
De rest van de dag is rustig en verblijven we in eerste instantie in de oude stad, waarnaar we naar ons hotel vertrekken. Waar we alleen drinken, geweldig eten en ver voor middernacht ons opmaken voor onze reis naar het uiterste zuiden van dit land; het Tatra gebergte.
Ik wil, wij willen, nog één ding kwijt. Deze reis duurt nog bijna een week, dus we zijn er niet. Van tevoren hebben we ons verheugd op Finland en de Baltische staten. Allemaal geweldig. Maar onze grootste, positieve, verrassing is echt Polen. Wat een geweldig land, vriendelijke mensen, prachtige steden, sfeervolle eet- en drink etablissementen en zo kunnen de superlatieven doorgaan. Conclusie een fantastisch vakantieland. En we hebben hier nog een week.
