Hadden we gisteren Tallinn oppervlakkig bekeken, vandaag gaan we de diepte in qua de relatief oude geschiedenis van deze stad en relatief jonge geschiedenis van Estland.
Omdat we gisteren geen gebruik konden van de barfaciliteiten, kunnen we vanochtend gratis gebruik maken van het ontbijt. Dat doen we dan ook uitgebreid; vooral ik ga, wederom, voor de gefermenteerde haringen, iets waar mijn lijf het later op de dag niet mee eens bleek te zijn.
We lopen naar de oude hanzestad om daar Jonas te treffen, onze gids voor de komende twee uur, iets wat hij bijzonder goed deed. Al dwalend door de lage- en hoge stad, wordt de geschiedenis van de stad en het land uitgelegd. In één woord: Bezetting. In een sneltreinvaart zijn het eerst de Denen (boe),cde Zweden (YEAH), de Duitsers (okayish), de Russen (BOE), de communisten van de Sovjet Unie (BOE), de Nazi’s (eerst yeah, later driewerf BOE) en de commies weer van de Sovjet Unie (een hele dikke vette BOE).
Met zoveel bezettingen werd het land pas in 1918 voor het eerst gevormd en dat duurde wel 1 gehele dag en werd gevolgd door een onafhankelijkheidsoorlog van 2 jaar. Dus eindelijk werd het echt zelfstandig en dat duurde wel 20 jaar, wat weer verstoord werd door eerder genoemde Nazi’s en Commies. Met zoveel bezettingen heb je ook geen eigen eetcultuur kunnen ontwikkelen, vandaar dat het vinden van een traditioneel restaurant gisteren niet lukte. Jonas, noemde dat het land in een gastronomisch identiteitscrisis verkeerd.
Waar het ook in een identiteitscrisis verkeerd is het geloof, want de stad kent vele kerken, maar het is heet meest atheïstische land van Europa. Waar de Russische minderheid van 21% in deze stad het meest gelovig is. Overigens is deze “minderheidsgroep” blij dat in dit land wonen en geen trek hebben terug te keren naar moedertje Rusland. En zijn de meest fanatieke tegenstanders van de oorlog in de Oekraïne.
Terug naar de geschiedenis. Pas in 1991 werd het land weer vrij, zoals we dat nu kennen. En inmiddels zijn ze lid van de EU, de NATO en hebben ze de Euro als munteenheid.
Na twee uur nemen we afscheid van Jonas en gaan we zelf de rest van de stad ontdekken, waar we voor de haven bezoeken. Dat ze hebben omgetoverd tot een creatieve wijk. En daar waar eerst de Sovjet scheepswerven stonden voor het bouwen van hen onderzee vloot, staan nu hippe moderne appartementen en trendy restaurants. Het is natuurlijk maar een dinsdag, dus veel van deze horeca was, of niet open, of volledig leeg.
Na ruim 12 kilometer in de benen, protesteert mijn maag niet meer, maar de voeten des te meer en pakken we een step van Bolt terug naar de oude stad.
En zo maak ik een handig bruggetje naar de titel van dit verhaal. Na de verkregen vrijheden na 1991, ging het lange tijd nog niet goed met het land. Sterker, het land werd in april 2007 in z’n geheel overgenomen door hackers. Dat heeft ze doen besluiten voorloper te willen worden op het gebied van IT. En dat is gelukt. In dit land is Skype ontwikkelt, Bolt, de verhuurder van steps, fietsen en auto’s, is hier. ontstaan, etc. En het land wordt gezien als voorloper op het gebied van informatiebeveiliging. Iets wat mij zeker aanspreekt. Daarom is de bijnaam van de stad; Sillicon Valley of Europe.
In de stad vinden we een windvrij en zonrijk terras, waar we een biertje nuttigen en ons voorbereiden op de avond. Want, terwijl Nederland gebukt gaat onder temperaturen van boven de 30 graden. Hier in Tallinn is er net zoveel zon, maar de temperaturen zijn een aangename 16 graden, maar die wind maakt het koud.
Dit keer geen lange zoektocht naar een restaurant en we vinden relatief vlot wat. We eten goed, maar ook dit restaurant bevindt zich in een gastronomische identiteitscrisis. Robert eet asperges, terwijl ik aan de Noodlesoep ga, waarbij ik bewijs dat het wel genuttigd kan worden zonder geslurp.
De NATO is weg, dus we drinken nog een biertje in het hotel, waarna we de avond voor middernacht afsluiten.
