Het is eigenlijk 3 januari in ons hotel dat als een warme bad aanvoelt en ik dit verhaal schrijf. Gedurende de afgelopen jaren is Zuid Korea op de radar gekomen van de Nederlandse toerist. De zogenaamde K-wave, waaronder K-pop, K-food en K-beauty, zijn steeds populairder in het westen en zeker ook Nederland.
Dat heeft ons doen besluiten om uiteindelijk niet te kiezen voor de tapas, vino en cerveza, maar te kiezen voor het onbekende, niet de comfort zone, maar juist het onbekende. En wauw, wat een ervaring…
Zuid Korea is fantastisch. Misschien net zo fantastisch als Japan. Iets wat we de eerste week niet hadden zien aankomen. Toen dachten we nog dat Japan onze favoriet was. Maar gedurende de twee weken zijn we dit land en haar gebruiken steeds meer gaan waarderen. Dat heeft met veel zaken te maken. Dit land is moderner, de mensen zijn wat minder onderdanig, maar nog steeds net zo vriendelijk als de Japanners. De historie doet niet onder van dat van Japan, alhoewel de laatst genoemde hier behoorlijk heeft huisgehouden. Vooral de huidige noord-zuid kwestie heeft veel indruk op ons gemaakt en ons bezoek aan de DMZ zal als een van de hoogtepunten van deze vakantie worden herinnerd.
Het is natuurlijk 2026 en de vooruitgang, sinds Japan 2017, zal meegeholpen hebben. We hebben nimmer moeite gehad om verder te komen gedurende deze vakantie. De Engelse ondertitels, de Naver app, Google Translate en de credit cards hebben ons zonder moeite overal gebracht waar we moesten zijn.
Maar dan vind ik het eigenlijk geweldig dat we maar 1 echte teleurstelling hebben ervaren gedurende deze reis door Korea. En dat is echt het Koreaanse eten. Daar waar we op zoveel andere plekken op deze aardkloot hebben genoten van de Bibambap, de Bulgogi, etcetera. Hier hebben wij dat niet terug kunnen vinden. Helaas, want het was één van de redenen om hier naar toe te gaan. Overigens, we hebben meer dan genoten van andere oosterse keukens. We hebben geen honger als we beginnen aan de boerenkool met worst deze avond.
De rest van deze vakantie bestaan alleen maar uit hoogtepunten. de Silla- en Joseon Dynastie, de tweede stad Busan en natuurlijk de hoofdprijs Seoul en ons bezoek aan de DMZ. We dachten vijf, feitelijk zes, dagen Seoul is genoeg, geloof me, dat is niet voldoende. En als belangrijkste, we hebben ons dertig jarig jubileum gevierd, hier in Seoul. En dan vergeet ik de tergend langzamen roltrappen, de eigenaardigheden van Korea en de Koreanen, het geweldige transportsysteem en alles wat ik nu verder vergeet en in de komende week een mooi plekje krijgt in mijn hersenpan.
Als je wilt weten wat de verschillen tussen Japan en Korea zijn, dan bespreken we dat 1 op 1 en krijg je te horen dat we eigenlijk geen voorkeur hebben. Beide hebben de voor- en nadelen. Welke dat zijn, vertellen we dan.
En dan publiceer ik dit, in Seoul geschreven, verhaal, terwijl de eerste wasjes alweer draaien. De K-wave is uitgedoofd, morgen nog vrij en dan begint de realiteit weer.
Met trots sluit ik dit 22e avontuur. Dit keer naar the Land of the Morning Calm; oftewel Zuid Korea. Waarbij ik niet wil vergeten dat we bijna het vijfhonderdste verhaal hebben geschreven op een website die in 2026 twintig jaar bestaat.
Dank jullie wel voor het meelezen en meekijken. En dan sluit ik, zoals altijd af….
서로에게 친절하고, 서로를 보살피고, 안전하게 지내시고, 다음에 또 만나요
Wees lief voor elkaar, zorg voor elkaar, blijf veilig en tot een volgende keer.
❤️ Robert en Ramon
Hallo Ramon en Robert,
Goed om te lezen dat jullie veilig teruggekomen zijn! Gelukkig niet vandaag want dat had de nodige vertraging kunnen betekenen….
En leuk om te lezen dat het een topvakantie was, ondanks het eten….
Groeten en tot binnenkort,
Martin