천 리 길도 한 걸음부터
Oftewel een reis van een duizend Li begint altijd met een eerste stap. En zo wil ik ook het begin van deze reis naar het land van de ochtendrust beschrijven. De eerste stap is natuurlijk al gezet, eind november, zoals ik in het eerste verhaal van dit avontuur heb geschreven. De voorbereidende stappen zijn, zoals beschreven, ook al gezet en in dit verhaal beschrijf ik hoe de voorbereidingen hebben uitgepakt en hoe de eerste echte schreden in Zuid Korea zijn bevallen.
Verhaal-technisch heb ik jullie verlaten in Deventer en heb de eerste stap, lees verhaal, beschreven in de KLM Lounge op Schiphol. Absolute aanrader om die upgrade te doen, want onder het genot van alles wat je maar wilt, is het heerlijk rustig vertoeven op Schiphol; weg van de drukte, die als hectisch kan worden omschreven; zelfs om 6 uur ’s avonds op een zaterdag ergens in de tweede helft van december.
Terwijl we de koffers aan het pakken waren, eerder die ochtend, ontving ik een e-mail met de vraag om onze stoelen te upgraden. Meest briljante besluit van de dag, wellicht van de maand, want onze zeer ruime stoelen konden we, voor de meute uit geprioriteerd, bestijgen en niet veel later steeg KL0855 op van Schiphol International Airport (AMS) om koers te zetten naar Incheon International Airport (ICN). Een nachtvlucht die we misschien wel kunnen bestempelen als The Best Ever. Die we vooral etend en heel veel slapend hebben doorgebracht. Overigens is het geen vlucht van een 1000 Li… Nee het is een vlucht van 18.000 Li, zo’n 9000 kilometer en het duurde een kleine 12 uur om op de plaats van bestemming te komen.
Was het inchecken op Schiphol al razend snel. In Seoul duurde het uitchecken niet heel veel langer. In beide gevallen duurde het niet langer dan 20 minuten om in en uit internationale gronden te komen.
En dan worden de eerste echte stappen in dit land gezet. En het werkt allemaal meteen. We hebben data, we vinden uiteindelijk onze taxi chauffeur en een uur later wanen we ons in Parijs. Ons hotel L’Escape laat ons denken dat we in het oude Parijs van welleer zijn, terwijl de realiteit natuurlijk is dat we in het hypermoderne Seoul zijn.
Na een korte opfrisbeurt en een biertje in een Moulin Rouge-achtige omgeving, nemen we misschien wel de belangrijkste eerste stap. We stappen, in een vrieskast koud Seoul, de straat op. Over een opfrisbeurtje gesproken. En stond het stoplicht misschien nog op oranje in Nederland of zelfs op het vliegveld hier in Zuid Korea. Het moment dat we ons een weg weten te vinden is, blijkt die eerste stap ergens eind november, een ontzettend goed besluit geweest.
We genieten volop van deze nieuwe omgeving, kijken onze ogen uit, begrijpen nog steeds niets van de noodles letters, zijn wel blij met de sporadische Engelse onderschriften, en nemen een eerste stap in het culinaire leven van dit land. Een stap die op geen enkele manier mijn misofonie weet te irriteren, maar waar we volop genieten van het culinaire voorproefje van deze vakantie. We eten niet heel veel, we hebben immers vier uur geleden nog aan boord van het vliegtuig ontbeten, maar de Dim Sums en Egg Fried Rice zijn heerlijk.
En met al die eerste stappen eindigen we vandaag met een op één na laatste stap een lokale kroeg binnen, waar bijna niemand Engels spreekt, maar waar we toch een prima biertje weten te scoren in het gezelschap van veel jonge Koreanen. Als al deze stappen een voorbode mogen zijn voor de gehele vakantie, dan kan dit alleen maar fantastische, epische, bijzondere, geweldige, inclusief alle andere denkbare positieve superlatieven, vakantie worden.
Mijn hemel…. We zijn in Seoul, Zuid Korea. Hoeveel beter kan het worden. De laatste stap is gezet… De stap in ons heerlijk bedje. Tot morgen. Rest me nog wat visueel materiaal van deze dag, die misschien nog niet verwoord zijn in dit verhaal, maar voor ons een bijzondere betekenis hebben.
Heren, laat je verrassen door al wat komen gaat en geniet van dit nieuwe avontuur!
Ik ga jullie weer met plezier volgen.