우물 안 개구리 (umul an gaeguri)
Oftewel een kikker in de put. Een Koreaans gezegde dat betekend zoiets als iemand die niet wil en kan acclimatiseren/wennen aan het onbekende. Iets wat wij natuurlijk niet willen zijn, maar omdat te bewerkstelligen hebben we wel speciaal een dag gereserveerd om te acclimatiseren, te wennen.
En dat wennen begint voor ons beide verschillend. Terwijl Robert nog licht snurkend ligt te slapen, ben ik al wakker en na een verfrissende douche loop ik naar de dichtstbijzijnde Starbucks om van een welbekende koffie uit de stad Seattle te genieten. Hier in Korea wordt wel makkelijk de kikker uit de put gehouden, want in Seoul spreken of begrijpen ze beter de Engelse taal, dan dat we gewend waren in Japan. Hier wil ik toch een opmerking bij plaatsen, want terwijl ik in de vorige zin een vergelijking wil maken met Japan, realiseer ik me dat ik dat niet moet doen. Zuid Korea ligt natuurlijk nabij Japan, maar zoals we nu meemaken is het land niet te vergelijken met het land waar de zon ontstaat.
Na de koffie en rondom negen uur ’s ochtends lopen onze schema’s weer gelijk en begeven we ons naar de ontbijtzaal, wat ons eten aanbied uit diverse keukens; Europeaans, maar ook Chinees en Koreaans. En zo kan een ontbijtbordje zo maar gevuld zijn met Wontonnetjes uit China, Kimchi uit Korea , gebakken worstjes en spek uit de Britse keuken en een stikbroodje met Brie uit Frankrijk. Wellicht niet de meest voor de hand liggende combi, maar het smaakt heerlijk.
En dan proberen we die kikker niet in de put te krijgen. We gaan ons voorbereiden op de dagen die komen gaan. We reizen deze vakantie volledig met de hogesnelheidslijn tussen de steden, maar ook het openbaar vervoer in de stad zelf. Dus onze eerste wandeling brengt ons naar Seoul Station, waar morgen de KTX trein ons brengt naar Gyeongju. Zoals eerder gezegd de Engelse ondertitels hier helpen ons al snel heel veel verder en nadat we de ingang van de hogesnelheidslijn is gevonden weten we binnen no-time onze e-tickets om te wisselen tot papieren versies. Op zich bijzonder, want in een land waar je alles digitaal kan regelen, heb je hier en daar toch echt papieren versies nodig. Of, zijn we dan toch die kikker half in de put en begrijpen het niet altijd even goed.
Nationaal vervoer geregeld. Check! Nu het lokale vervoer en daarvoor hebben we een T-Money kaart nodig, die relatief eenvoudig is te kopen. Net als Japan is de fascinatie hier voor kinderlijke afbeeldingen fascinerend en zo hebben we een Pokemon en Disney achtige kaart weten te kopen. Maar ja, daar kan je niets mee. Die moet je opladen en dat kan alleen maar met de papieren versie van geld. En dat bleek misschien nog wel de grootste uitdaging van vandaag. Waar vind je een betrouwbare machine die jouw flappen tapt, zonder dat de machine de pas inslikt. We hebben het uiteindelijk gevonden, diep in de krochten van de metro van Seoul Station en we hebben de kaarten weten op te laden om ze vervolgens meteen te gebruiken om terug te keren naar het station nabij het hotel en dezelfde Starbucks van vanochtend om daar een verdiende kop koffie te drinken.
En dat waren onze doelen voor vandaag. De kikker is de put ontsnapt, maar dat betekent niet dat we op onze lauweren zijn gaan rusten. Nee, we zijn de stad verder gaan ontdekken. Iets waar we wel wat visueel van gaan prijsgeven, maar dat liever bewaren tot het moment dat we terugkeren in deze stad, namelijk 30 december aanstaande. Vandaag stond namelijk in het teken om die kikker uit de put te houden en wij zeggen: Missie geslaagd.
Na meer dan 10 kilometer wandelen, inclusief een lunch bij ons toekomstige hotel hier in Seoul, besluiten we te rusten, want die jetlag zit ons beide nog wel in de weg. Na een heerlijke powernap en het besluit om het hotel te boeken waar we nu zitten, drinken we een drankje in de hotelbar en lopen we naar Daol. Een Korean BBQ zaak, waar we heerlijk eten. En kunnen we de eerste vink zetten bij de Korean Food Bingokaart. We hopen ze allemaal af te vinken. Daar waar we gisteren hebben gegeten, geldt niet. Achteraf blijkt dat een Chinees Restaurant te zijn. Niets mis mee, maar geen vinkje op die virtuele kaart.
En zo, na een lang bezoek aan een gelijk uitziende bar als ons Moulin Rouge achtige hotel, sluiten wij deze dag, best wel laat en tevreden, zonder een kikker in de put, af. Morgen wordt een goed voorbereide, maar toch spannende, dag op weg naar Gyeongju.
Hoi jongens ,blij dat de kikker uit de put is, als ik het zo zie gaan jullie in Korea in ieder geval niet verhongeren
Ziet er heerlijk uit allemaal
Hoop dat jullie heel veel prachtige dingen gaan zien met een beetje redelijk weer.
Geniet ervan ,dat is wel verdiend na al dat harde werken .
Liefs
Gerard en Trudy