Op onze 30 jaar + 1 dag en 30 jaar + 2 dagen zijn we vooral lui en deze dagen staan natuurlijk in het teken van het afscheid nemen van 2025 en het begroeten van 2026. Lui zijn betekent dan ook rustig opstarten, genieten van een internationaal ontbijt in het hotel om vervolgens op beide dagen nieuwe herinneringen op te doen van deze waanzinnige stad.
Een rit met de metro van 30 minuten brengt ons naar de andere kant van de stad, nabij de belangrijkste universiteit van het land en de sfeer is totaal anders. Waar ons chique hotel in de meeste chique buurt staat, is de sfeer bij de universiteit veel losser en leren we de flagstore van Samsung kennen en verwonderen we ons voor de fascinatie van kleine plastic poppetjes. Eerder hadden we al gezien dat er rijen dik voor deze winkels staan om daar een poppetje van 5 centimeter hoog te kopen. Alleen maar om te sparen of te ruilen. Ze kopen zo’n doosje om vervolgens, zoals Sheldon Cooper zou zeggen: “Mint in Box” te houden, zonder dat ze dus eigenlijk weten wat er in zit, maar in sommige gevallen, als ze heel zeldzaam zijn, honderdduizenden Wons waard kunnen zijn. Wij kopen twee exemplaren van The Monsters voor 20.000 Wons per stuk. Schrik niet, dat is minder dan 10 Euro per stuk. En straks thuis zullen Monkey D. Luffy en Trafalgar Law ergens in ons huis worden getoond. Wat betekent dat we het “Mint in Box” principe hebben losgelaten.
Dacht je dat plastic poppetjes vreemd is? Vreemder is de totale fixatie voor huidverzorging. Op elke hoek vind je wel een Olive Young winkel, vaak 3 of meer etages hoog met alleen maar huidverzorgingsproducten. Waarbij je aangemoedigd wordt om via Instagram reclame te maken, voor een mogelijk prijsje. Rare, maar slimme, jongens die Koreanen, zou Obelix zeggen.
Met de metro, waarbij de treinen met trompetgeschal worden aangekondigd, vertrekken we naar het culturele gedeelte van de stad, waar we een lekker broodje eten bij de Subway. Eenmaal terug in “ons” gedeelte van de stad bezoeken we onze favoriete fruitwinkel, Apple is nu eenmaal chiquer, maar zwaarder (zie de foto). Overigens, treffen we hier veel meer iPhones aan dan de Samsung apparaatjes.
We maken gebruik van het happy hour in het hotel, wat eigenlijk gewoon betekent dat we dineren in het hotel. Iets wat we niet hadden verwacht, maar zeer wordt gewaardeerd. En dan begint het grote aftellen… Onze wijk, beter gezegd stad in de stad, organiseert het nationale aftelmoment en wij proberen dat bij te wonen. Dat bijwonen lukt gedeeltelijk en terwijl we genieten van K-pop, is het laatste uur geslagen hier Seoul. Echter, de bittere kou (gevoelstemperatuur -16) heeft invloed op onze blaas en daarom snellen we door de mensenmassa terug naar het hotel en vieren de eerste seconden van 2026 in de hotelbar samen met tientallen Koreanen en een pas getrouwd, gezellig Amerikaans stel uit Boston.
Terwijl Nederland de laatste 6 uur van 2025 ingaan, maken wij gebruik van de heerlijke bedden in onze comfortabele kamer van het L’ Escape hotel om 8 uur later wakker te worden en weer het zelfde programma afdraaien als de dag van gisteren. Het enige verschil is dat we nu het keizerlijke paleis Gyeongbokgung, met nog duizenden andere, bezoeken en de meest spirituele plek van het land, de Jogyesa tempel, aandoen. De eerstgenoemde hadden we al gezien, maar de tempel is indrukwekkend.
Er is een ander verschil met de dag van gisteren, behalve dan dat het 2026 is, na het eten trekken we ons terug op de hotelkamer en blijven daar ook. Morgen, vroeg op, want we gaan op excursie.
Rest ons nog foto’s, maar vooral iedereen een gezond en gelukkig nieuwjaar toe te wensen. Blijf veilig en wees lief voor elkaar.
