Het is niet voor het eerst dat ik aan de bar zit en het eerste verhaal schrijf. Meestal is dat in een hotel nabij Schiphol, nu is het op het vervoermiddel dat ons brengt naar het startpunt van ons fantastisch nieuw avontuur. Alhoewel ik zou willen dat de situatie op dit exacte moment net even wat anders zou zijn dan dat de realiteit blijkt te zijn.
Los daarvan had ik thuis al de volgende alinea bedacht…
Als de eerste woorden die in je opkomen om dit avontuur te starten is het spreekwoord: “Van het concert des levens, krijgt niemand een program”, dan weet je dat je officieel O bent (we gaan het woord niet noemen!).
Overigens, sommige mensen noemen mij, wellicht terecht, een taal-n@z!, gezegden en spreekwoorden, was en is, niet mijn ding. De enige reden waarom ik dit spreekwoord wel ken, is omdat mijn tante ooit een gebreid schilderij heeft gemaakt voor mijn oma, wat vervolgens boven de orgel hing. Zo heeee. over O gesproken 😃.
Neemt niet weg, dat ik er wel aan moest denken en gedurende het laatste geschreven verhaal, zo’n 4 maanden geleden, niet kon voorspellen dat de wereld er zo anders zou uit zien; voor ons persoonlijk, maar ook vanuit een wereldwijd perspectief.
Laten we het gezellig houden, want we onderkennen ook dat het een geweldig voorrecht is, dat we na een vakantie in het land van de ochtendrust, 4 maanden later wederom op vakantie kunnen. Iets wat we niet gepland hadden, maar de omstandigheden maakte dit een beter tijdslot.
En de reis die gemaakt gaat worden, was ook niet het originele plan. We zouden een tocht door de Alpen gaan maken en de planning was al ver gevorderd, totdat, een niet nader vernoemde eigenaresse van een bar in Deventer, ons vertelde; “Wil je dit nu per se doen? Kan ook over 10 of 20 jaar.” En na een overpeinzing van 2 minuten onzerzijds, besloten we dat ze gelijk had.
Een dag later lag er een volledig nieuw concept van de rit, de dag erna was er een overtocht geboekt en binnen een week hebben we de hotels geboekt. Die overtocht is waar ik nu aan de bar zit om dit eerste verhaal in elkaar te zetten.
De titel van dit avontuur verraadt natuurlijk alles, anders zou het geen goede titel zijn. De Baltische zee speelt, buiten ons en een nieuwe, de grote hoofdrol. En wat brengt deze Baltische route terug naar huis ons dan? Een bezoek aan bijna alle landen grenzend aan de Baltische Zee, beter bekend bij ons als de Oostzee, behalve dan waar P. de scepter zwaait in Kalingrad. Maar wel dus; Finland, Estland, Letland, Litouwen, Polen en via Duitsland terug. Dat zijn maar liefst vier nieuwe landen die we met liefde willen afvinken.
Het zal een avontuur worden met vele nieuwe hoogtepunten op diverse niveau’s; cultuur, geschiedenis en gastronomie. Maar hier en daar schuurt het ook wel met de realiteit van de dag van nu en onze eigen normen en waarden, toch hebben we besloten dit te doen in het kader van “Je leeft maar een maal” en “Nu kan het nog”. Hoe cynisch, maar zeker niet ver van de waarheid. De feiten die schuren, daar hebben we het nog over, als we op de plek aankomen daar waar het schuurt.
Te veel politiek en te veel maren in de paar laatste zinnen, echter, weet dat we ontzetten veel zin hebben in dit geweldige avontuur dat ons via een rondje Baltische zee ons thuis weet te brengen. Overigens met die nieuwe hoofdrolspeler. We hebben namelijk afscheid moeten nemen van de Benz, de opvolger is een volledige elektrische BMW. En dat opladen gaat natuurlijk ook een nieuwe dimensie geven aan dit avontuur.
Concluderend, met grote trots, kunnen we wederom zeggen dat we dit drieëntwintigste avontuur van deze website mogen en kunnen openen.
So We Discover | The Baltic Way Home
❤️ Robert en Ramon
P.S. Onze internetverbinding van 1998 met een 56K6 modem was beter dan de verbinding op dit vervoermiddel. Waarbij ik wil aanduiden, dat ik de website vandaag, op orde wilde brengen. Dat lukt dus niet, dus hier en daar werkt het nog niet naar behoren.
