일요일, uitgesproken als: il-yoyl, oftewel: Zondag. Waarbij il, zowel zon, als dag kan betekenen. Maar het is onze eerste en enige volledige zondag van deze vakantie hier in Zuid Korea. Voor ons is het vooral een reis-, maar ook rustdag.
Alhoewel die rust zich niet voordoet in de ochtend, want de wekker gaat om kwart voor zeven onverbiddelijk af. Reden hiervoor is dat de eerste trein al om tien over half negen vertrekt. Net als de Koreanen willen we niets aan het toeval overlaten, maar we hadden de wekker gerust een kwartiertje later kunnen zetten en dan waren we nog op tijd geweest. En zo gebeurt het dat we om kwart voor negen met hoge snelheid door het Koreaanse landschap razen. We hebben een overstap in Osong en de overstap tijd is 15 minuten, maar blijkbaar razen we niet hard genoeg door het Koreaanse landschap, wat de overstaptijd werd gereduceerd tot 5 minuten en moesten we nog rennen om de trein naar Jeonju te halen. Daar gaat je rustdag. Maar we redden het en om ongeveer half een reiden we station van onze eindbestemming vandaag binnen.
Vandaag slapen we weer in een hanok, de traditionele Koreaanse woning, die gelegen is in de grootste, nog bestaande, Hanok dorp van Zuid Korea. Dit gegeven is een van de redenen waarom we deze stop hebben ingepland. Het Hanok dorp is op zondag afgesloten van verkeer en daarom moeten we de laatste 500 meter lopen met onze bagage. Op zich geen probleem, maar het is een behoorlijke klauter naar de brug over de snelweg, om vervolgens stapje voor stapje af te dalen naar de rand van het dorp.
Behalve de eerste treinmachinist van vandaag, zijn de Koreanen zeer punctueel en drie uur inchecken, betekent drie uur inchecken. Gelukkig konden we onze koffers en tassen wel achterlaten en ontdekken we het dorp op ons gemak. Het weer is prachtig; zonnetje, windstil, boven het vriespunt. Ideaal voor een kop koffie op het terras en, soms traditioneel geklede, mensen kijken.
En daar houd ik het bij voor deze dag. We doen niet veel meer dan, okay-ish Koreaans lunchen (wel met een Nederlands menu), slenteren door het dorp, inchecken, een biertje drinken bij de lokale brouwerij, iets beter Italiaans eten, weer terug naar de brouwerij en nog voordat, 월요일, wol-yoil oftewel, de maandag aanbreekt de ogen sluiten.
Een relatief kort en niet zo’n inspirerend verhaaltje. Vandaag gun ik mijn hersenen ook een rustdag. Hier nog een paar foto’s van deze rustdag.
