La Dernière Étape, de laatste etappe, een tijdrit van twee uur en veertig minuten, waar we om half drie in de middag op zaterdag 25 juni 2022, niet over de finishlijn rijden op de Champs-Élysées, maar nu de denkbeeldige finishlijn ergens op de Ceintuurbaan in Deventer.
Une Europe Unie; Één verenigd Europa, dat is het thema van dit verhaal, dat betekent dat in twee dagen in 1 verenig. Maar verenigd staat voor veel meer; dat leg ik straks uit, maar het is wel een thema, niet alleen van deze vakantie, maar ook van de vakanties van de twee jaren hiervoor.
We nemen een voorschot op wat er met de echte Tour de France gebeurt in twintig vierentwintig. Onze rondreis door Frankrijk eindigt niet in Parijs, net als de echte over twee jaar. De echte, vanwege conflicterende drukte met de volgende Olympische Spelen, de onze vanwege conflicterende financiële belangen.
Vandaag blijkt een dag van hoogte- en dieptepunten te zijn. Het plan was om een uitstap naar Italië te maken, via de gesjeesde kabelbaan vanuit Aiguille du Midi, een berg die we vorig jaar hebben geslecht en wat een fantastische ervaring bleek te zijn. Iets wat niet goedkoop zal zijn, maar waar we spijt van hebben dat we het vorig jaar niet hebben gedaan.
Gisterenavond hebben we een aantal lastige besluiten genomen, maar wederom geven ze rust. En met een goede blower heeft de één beter geslapen dan de andere. Iets waar we al bang voor waren gisteren. En één van de besluiten was dat het vandaag een rustdag zou worden, met weinig intensieve activiteiten.
We weten niet of het in de echte Tour de France ook zo werkt, maar gedurende onze rondreis door Frankrijk, Notre Tour de France, in ieder geval wel. We besluiten een aantal dingen te veranderen gedurende deze zeventiende etappe
Deze zestiende etappe gaan we één van de meer beroemde bergen slechten van de echte Tour de France. En dat is natuurlijk “Le Mont Ventoux”, dat slechts een ruim uur verwijder is van Avignon. Een buitenkans die we natuurlijk niet willen laten schieten
We gaan vandaag een korte periode van onzekerheid tegemoet, we weten niet precies wat we willen doen de laatste week van onze rondreis door Frankrijk. Die onzekerheden worden veroorzaakt door voornamelijk door het weer, want het is, net als in de rest van Europa, vreselijk warm en de hittegolf, canicule op z’n Frans
Zoals jullie hebben kunnen lezen, liepen we uiteindelijk pas om 1 uur na een goed gekoelde kamer. Iets wat ons goed deed, want we sliepen beide vrijwel meteen. Maar het heeft onze plannen voor vandaag toch ietwat verstoord en we staan toch een uur later op dan we hadden bedacht.
Het eten gisteren was de kers op de taart dat Pamplona heet en Pamplona was dat voor onze uitstap naar Spanje. Maar het wordt om tijd om onze Tour de France terug te brengen naar La douce France. En dat kan via de kust naar onze volgende plek, de snelste route, maar wij kiezen ervoor om anderhalve uur langer te rijden via de Pyreneeën.
Gisterenavond laat hebben we besloten dat we warmte onze vakantie niet laten beïnvloeden. Het zal vast warm gaan worden de komende dagen, maar dat is beter dan kou en regen. Dus gisterenavond besloten we wel naar Pamplona te gaan in de provincie Navarra.
Ik werd vanochtend verrast met Pintxos op bed. Robert was vroeg wakker, ik was gisterenavond nog aan het bloggen van niet 1, maar 2 dagen. De tweede dag over de Bizkaiko Golkoa; de golf van Biskaje. En mocht je dat verhaal niet gelezen hebben klik dan op de knop; vorige verhaal.
Het weer gaat een rol spelen in het gedeelte waar we nu verblijven. Het gaat niet warm worden, nee het gaat heet worden. Iets wat we niet helemaal kunnen vermijden, maar we kiezen er wel voor om onze route zo aan te passen, dat het enigszins iets koeler is en dat betekent de hoogte en de laagte in; oftewel bergen en zee.
Was in de jaren ’80 Bilbao nog een vieze stad met een slechte reputatie, veranderde dit in het midden van de jaren 90, waar de Baskische regering een succesvolle poging deed om een derde Guggenheim een plek te geven. De regering heeft de gehele behuizing betaald en het is een van de meest markante gebouwen in de wereld.
Gisteren sprakik al even over wat een gave stad Bilbao is, zonder in details te treden. Vandaag is dan toch die dag gekomen. We weten zelf wel dat we ontzettend enthousiast kunnen zijn over nieuwe steden, vorig jaar nog Bologna en Napels, maar Bilbao is, in onze beleving, toch net wat anders.
Vandaag maakt onze Tour de France een detour en verlaten we Bordeaux en het land om aan te koersen op Spanje en specifiek Baskenland. Een niet al te lange rit van drie en halve uur, maar die met meer problemen verliep dan de rit van ruim 6 uur naar Bordeaux, je weet wel het verhaal van Les Trois Bons.
Ons appartementje iets ten noorden van het centrum van Bordeaux is geweldig. Het bed is heerlijk, de temperatuur is fijn en de regendruppels tikken tegen de ramen aan. Dat laatste is niet al te best nieuws natuurlijk, maar wij gebruiken het als excuus om nog wat langer in bed te blijven liggen, maar niet zodat we het continentale ontbijtje missen voor de klok van 10.
Dit is het verhaal van de drie goede… Les Trois Bons… Het is een kort verhaal wat draait om Trois bons, drie goede punten en de eerste is…. Bon Voyage, Goede reis,
Na alle indrukken en emoties van gisteren hebben we vandaag een rustige dag voor ons. Met een kleine 200 kilometer voor de boeg, inclusief een kleine detour, zal dit waarschijnlijk de kortste rit zijn van deze Tour de France.
The day before the day; D-day. Het is 5 juni 1944, aan de andere kant van het Engelse kanaal, staat…
Vandaag overkwam ons een onbekend fenomeen van de laatste jaren en zeker de laatste tijd, want ik sta als eerste onder de douche om deze ochtend te starten. Powerful Stuf, right. En ook Robert heeft de snelheid er in; met andere woorden zijn douchetijd lag onder de 15 minuten
Robert heeft het me al dagen/weken voorgehouden: “We hebben Vitamine V nodig”; waarbij de V voor Vakantie staat. Want we zijn beideN moe, door allerlei zaken; werk, Covid en andere beslommeringen. Dus, hebben we naar deze dag toegeleefd, uitgekeken, maar ook in het achterhoofd gehouden of dit wel goed gaat.
Onze Europese Odyssey van vorig jaar heeft veel duidelijk gemaakt. Als eerste onze onderwaardering van Europa ten opzichte van Noord Amerika en belangrijker hoe onterecht dat blijkt te zijn, want mijn hemel; de mensen, de steden, het eten, maar vooral de natuur doen niet onder voor het natuurgeweld van de Verenigde Staten.